Na 6 jaar ga ik mijn ouders weer zien...

Over 5 dagen vertrekt Youssef naar Algerije.

Youssef, nu 17 jaar, is de dagen aan het aftellen. Over 5 dagen vertrekt hij naar Algerije en ziet hij na ruim 6 jaar zijn familie weer. Buiten in de zon vertelt hij zijn verhaal…

Ik ben geboren in Algerije. Toen ik 12 jaar was had ik veel ruzie met mijn ouders. Ik hoorde positieve verhalen over Europa en ik besloot om samen met een vriend daarheen te gaan. Volgens de verhalen was het namelijk beter in Europa en groeiden er bomen waar je geld vanaf kon halen.

Zonder dat mijn ouders het wisten ben ik samen met een vriend vertrokken. We zijn gaan liften en we zijn met een vrachtwagen via een boot terecht gekomen in Spanje. Toen ik met mijn vriend ging stappen werd hij opgepakt. Later bleek dat hij terug moest naar Algerije. Ik heb hem nog niet weer gezien, we hebben elkaar wel gesproken via de telefoon.

Mijn vriend was opgepakt en ik was alleen over in een vreemd land en kon niemand verstaan. Ik liep door de stad en hoorde een aantal mensen die Arabisch spraken. Ik sprak hun aan en vroeg naar een moskee. Ik kwam bij een moskee terecht waar ik eten kreeg en kon slapen.

Een man van de moskee vertelde mij dat hij me naar Nederland ging brengen, want daar was het beter voor mij. Hij zei dat ik moest zeggen dat ik geen ouders meer had, dat zij dood waren om op die manier een Nederlands paspoort te krijgen. Ik praatte met handen en voeten, want ik sprak geen Nederlands, om die reden kwam er een tolk.

Vervolgens ben ik naar een jongerengroep gegaan, waar ik een half jaar ben geweest. Ik ging naar school en na 3 maanden sprak ik al een beetje Nederlands. Ik kreeg ruzie met een jongen op de groep en moest naar een andere instelling. Ook daar kreeg ik ruzie en moest ik naar het politiebureau. Vervolgens ben ik nog bij een aantal andere instellingen geweest totdat ik ben weggelopen en bij een vriend ben gaan wonen. Hier heb ik ongeveer 1,5 jaar gewoond, totdat ik vast kwam te zitten omdat ik me niet kon legitimeren. Ik kon niet bewijzen dat ik was wie ik was. Ik heb 9 maanden in een gevangenis gezeten. Toen besefte ik dat het niet zo door kon gaan en ik wilde naar huis…

Na de gevangenis kwam ik bij Commujon terecht. Dat is nu 1,5 geleden. Dit was mijn laatste kans. Ik was geschrokken van de gevangenis en wilde daar niet naar terug. In het begin was ik bang om met mensen te praten, bang om ruzie te krijgen, bang om weggestuurd te worden. Al snel ging ik korte gesprekken voeren met mensen en werd het na een tijdje weer normaal om met mensen te praten. Ik wilde graag terug naar Algerije, maar dat ging niet. Ik kreeg geen Nederlandse status. Na heel veel bellen en regelen met de ambassade heb ik vorige week te horen gekregen dat ik terug mag naar Algerije. Eindelijk zijn de papieren in orde en zie ik over 5 dagen na 6 jaar eindelijk mijn ouders weer.

Ik ben hard geworden door alles was ik hier heb gezien en mee heb gemaakt. Het heeft mij gemaakt zoals ik nu ben, maar als ik weer 12 zou zijn, zou ik niet weer weglopen. Het leven in Algerije is een heel ander leven dan in Nederland, maar zodra ik mijn ouders weer zie, weet ik dat het goed is. Wat ik het meeste zal misschien zijn mijn vrienden.

Hier op de groep bij Commujon gaat het goed. Ik weet wat ik moet doen. Het doet me wat als andere jongeren verdrietig zijn, omdat ze een week niet naar hun ouders kunnen. Ik heb mijn ouders al 6 jaar niet gezien! Ik heb hier geleerd om meer geduld te hebben, verteld Youssef als zijn mentor bij ons aan de tafel komt zitten. Ik heb een goede mentor die veel voor mensen regelt. Zijn mentor vertelt verder. Ik vind het knap dat Youssef altijd zo positief is gebleven, ondanks dat zijn situatie in eerste instantie uitzichtloos leek. Hij is ontzettend gegroeid en ik heb grote bewondering voor hem. Ik ben heel blij voor hem dat hij terug mag, maar tegelijkertijd weet ik ook dat het heel moeilijk is, want hij laat 6 jaar van zijn leven achter. Ik, zegt hij lachend, en ik spreek ook namens het team, ga hem missen… als kiespijn! Youssef en zijn mentor lachen.

In verband met privacy is er een fictieve naam gebruikt.